Naar de Biesheuvel collectie >>

Maarten Biesheuvel (1939-2020)

De inhoud van zijn boekenkasten was heilig voor Maarten. Vijfentwintig jaar geleden ging mijn vriend Jans mee naar Sunny Home in Leiden. Jans stond geïnteresseerd naar de boekenkast te kijken. Toen hij zijn arm nog niet eens echt uitgestrekt had riep Maarten vanaf de bank in de voorkamer: ‘Dat doe je toch niet, zomaar een boek pakken!’

Maarten is daar in de loop van de jaren niet milder in geworden. Zelfs aandachtig naar de boekenkast kijken kon commentaar opleveren. En stapeltjes boeken die op de bank lagen, lagen daar in een vaste volgorde. Slechts bij uitzondering, en alleen als je het gevraagd had, mocht je er eentje inkijken. Vaak legde hij zelf het exemplaar dan weer terug, precies zoals het er had gelegen. Nadat hij eind juni was gevallen lag hij gekluisterd aan bed, in de woonkamer. Met enige regelmaat vroeg hij of je een boek voor hem wilde pakken. Soms moest het dan ook weer teruggezet worden maar vaak belandde het op een nieuwgevormd stapeltje op de piano, waar dat ziekenhuisbed naast stond. Twee weken voor z’n dood vroeg hij opeens of de bovenste drie planken van de grote boekenkast leeggehaald konden worden. Daar stonden boeken uit de erfenis van zijn schoonvader. ‘Ik wil er niet meer naar kijken.’

Na zijn dood werd al snel begonnen met het opruimen en leeghalen van Sunny Home. Nu moesten ook de andere boekenplanken eraan geloven. Dat was een nogal intieme klus. Daar verdween dat altijd magische rijtje Nabokov-boeken zomaar in een doos, zijn boeken van Conrad, Karel van het Reve, zijn hevig gebruikte exemplaar van Kafka’s Verzameld werk (oorspronkelijk geel linnen, door Maarten zwart gemaakt en voorzien van veel aantekeningen). Hoe verlaten het huis zelf er zonder Maarten ook bijstond, je voelde bij dat boeken inpakken de ogen van hem in je rug.

Boven, op Eva’s kamertje, stonden de exemplaren van zijn eigen boeken, keurig geordend in een eigen kast. Gewone handelsedities maar ook heel veel bibliofiele uitgaven, boeken met opdrachten aan mensen die inmiddels waren overleden en waarvan Eva had gezorgd dat die terug waren gekomen. Daarom zijn in deze veiling fraaie exemplaren opgenomen met opdrachten aan Huib Drion of aan ‘Moe’, Eva’s moeder.

De erfgenamen hebben gevraagd voor deze veiling boeken te selecteren waarin tenminste iets geschreven is, meestal door Maarten zelf, soms ook door anderen. Ikzelf werd het meest verrast door de meerdere boeken met voorin ‘LIEVELINGSBOEK’ geschreven, en door de boeken die hij als student heeft gekocht en waarin hij voorin zijn naam heeft geschreven.

Naast die hoe dan ook ‘bijzondere’ boeken is er ook een kavel met ‘snuisterijen’, eentje met  z’n bureaustoel en bureaulamp, de Olivetti-schrijfmachine die nog van zijn vader is geweest (de zogenaamde ‘zelfschrijver’) en enkele handschriften.  

De boeken  in Sunny Home waren altijd Maartens privédomein. Nu vliegen ze uit, op weg naar zijn talloze lezers, verzamelaars en bewonderaars.  

Aart Hoekman

(oktober 2020)

  

Op deze site worden cookies gebruikt, wilt u hiermee akkoord gaan?
Accepteer Weiger